“Düne dönmenin faydası yok, çünkü o zamanlar farklı bir insandım.” Alıce

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
yukarı

1985 Tarihli Romandan Uyarlama Handmaid’s Tale Distopyasının Simülasyonunda Gibiyiz!

AVM’ler 11 Mayıs’tan itibaren kademeli olarak açılabilecek. 1 Haziran’dan itibaren tamamen açılacak. Hayat ‘yeni normal’e dönüyor, az kaldı. Yeni normali yaşamak ise en az iki sene. Peki bu sırada olanlar? Bu iki senede neler yaşayacağız? Askeriyeden hallice nizami hallerimiz ne olacak? Bu marketlerdeki durum bana ilk günden beri bir dizi ve bir kaç kitap hatırlatıyordu, lakin yeni AVM kuralları ile kararımı kesin verdim.

Düşüncesi, benliği, özgürlüğü olmayan kadınların damızlık olarak kullanıldığı distopik bir toplumu konu alan Margaret Atwood’un 1985 romanıydı hatırladığım! Ve bu romandan uyarlama Handmaid’s Tale dizisinde gördüklerimizdi, AVM kuralları! Doğal sebepler, çevresel faktörler nedeniyle nüfus düşüşü yaşayan bu toplumda kadınlar devletin malı olarak kabul ediliyor ve devlet kontrolünde sıra sıra hareket ediyorlar. Tutucu bir rejimle yönetilen, Amerika’nın bir parçası Gilead distopyasındaki totaliter toplumda kadınlar belirli bir dil ve belirlenmiş kurallarla yaşamak zorunda kalıyorlar.

Müşteriler 2 metre arayla alınacak.
Her 10 metrekareye 1 müşteri düşmesi için çabalanacak.
Müşteri süre dolunca çıkacak.
Girenlerin ateşi tespit edilecek.
Maske ile giriş sağlanacak.
Her noktada dezenfektan olacak.
Denenen her giysi anında, yürüyen merdivenler saat başı dezenfekte edilecek.
Asansör ve klimalar tercihen çalışmayacak.
Müşterilerin belli patikalardan ilerlemesi istenecek.
Çıkışlar yine tek yönlü olacak.

Akla faşist sistemler geliveriyor; dayattıkları nizamla yaratılan sahte güvenlik duygusu, açık uç bırakmama havası… Dijital çağın ve Covid-19’un askerleri gibi değil miyiz?

“Biz” olmak, “Ben” olabilmekten geçer. “Ben” olabilmek hakikati aramaktan, kendini keşfetmekten…Ben kendimi keşfettikçe güzelleştim. Ben kendimi keşfettikçe evreni keşfettim. Ben evreni keşfettikçe öfkemi dindirdim. Hakikatin ne kadar yakınımda durduğunu, önümdeki engeller nedeniyle göremedim. Korkularımın yerine merakımı koydum ve elime kalemi aldım üç sene önce… Bitmek tükenmek bilmeyen merakım yolumu aydınlatan ışık oldu, kitaplar en yakın arkadaşlarım, bugün hayatta olmayan binlerce deha dostum oldu… Hiçbirini kendime saklayamazdım. Bu kadar bencil olmak, insanın yaradılışına tersti. Hakikatin nerede durduğunu görüyorum artık, beni hiçbir güç ondan alıkoyamaz…İnanın! Cesur olun! Dönüşün! Değişime ayak uydurun! Gelecek biz’im, çünkü zaman biz’iz.

YORUM YAP