“Düne dönmenin faydası yok, çünkü o zamanlar farklı bir insandım.” Alıce

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
yukarı

Aşk Aşktır! Aşk Evrenseldir!

“İnsanoğlu, evren denilen bütünün bir parçasıdır. Oysa, uzay ve zamanla sınırlanmış bir parçanın içinde hisseder kendini. Kişiliğini, düşüncelerini, duygularını, geri kalandan ayrıymış gibi algılar. Burada söz konusu olan, bilincini etkileyen bir çeşit optik yanılsamadır. Bizim için bu yanılsama, bize yakın bazı kişilere karşı olan sevgimiz kadar, kişisel arzularımızı da sınırlayan bir hapis gibidir. Görevimiz, bütün canlıları ve tüm güzelliğiyle doğayı içine alacak kadar, merhamet çemberimizi genişleterek bu hapisten kurtulmak olmalıdır. Kimse bu noktaya tam olarak gelemeyebilir ama, böyle bir amacın peşinden koşmak, içinde yine de kısmen bir özgürlük ve temelde iç huzuru barındırır.” der Einstein. Ondan iyi bilecek değilsiniz ya? Bütün canlıları, bütün güzellikleri, bütün renkleri ile evren sonsuzluğun bir parçasıdır. Renkler, evrendir. Renkler, evrenseldir. Renkler, ışık sayesinde var olur. Renkler, aydınlıktır. ⁣
Evren, rengarenktir. Evren, frekanslar evrenidir. Her rengin frekansı vardır. Her frekansın düşüncesi. Her enerjinin davranışı. Renkler, enerjidir. Enerji evrendir. Frekans evrendir. Titreşim evrendir. İnsan evrendir. Evren renklidir. Bütün renkler insandır. Renk körlüğünüzü iyileştirin artık. Bu gün, bu ay bizlerin onuru olduğu kadar nefret dolu sizlerin, renkleri ötekileştirenlerin, düşmanlıktan beslenenlerin ve içinde yaşadığımız sistemin onursuzluğudur. Proust’un dediği gibi “Güzellik renklerde değil, renklerin ahengindedir.” Onursuzluğunuzla, onurumuza gölge düşürmeye çalışmaktan vazgeçin artık. Evrenin ahengini bozmayın! Kür müsünüz, kezban mı ayol?! ⁣
Aşk aşktır! Aşk evrenseldir! Sizinle bir ilgisi yoktur. Kendinizi bu kadar önemsemeyin. Onursuzluğunuzla onurumuzun renklerini kirletmeyin. ⁣
Kutlu olsun bütün güzel insanlar. İyi ki varız!

“Biz” olmak, “Ben” olabilmekten geçer. “Ben” olabilmek hakikati aramaktan, kendini keşfetmekten…Ben kendimi keşfettikçe güzelleştim. Ben kendimi keşfettikçe evreni keşfettim. Ben evreni keşfettikçe öfkemi dindirdim. Hakikatin ne kadar yakınımda durduğunu, önümdeki engeller nedeniyle göremedim. Korkularımın yerine merakımı koydum ve elime kalemi aldım üç sene önce… Bitmek tükenmek bilmeyen merakım yolumu aydınlatan ışık oldu, kitaplar en yakın arkadaşlarım, bugün hayatta olmayan binlerce deha dostum oldu… Hiçbirini kendime saklayamazdım. Bu kadar bencil olmak, insanın yaradılışına tersti. Hakikatin nerede durduğunu görüyorum artık, beni hiçbir güç ondan alıkoyamaz…İnanın! Cesur olun! Dönüşün! Değişime ayak uydurun! Gelecek biz’im, çünkü zaman biz’iz.

YORUM YAP