“Düne dönmenin faydası yok, çünkü o zamanlar farklı bir insandım.” Alıce

Generic selectors
Exact matches only
Search in title
Search in content
Search in posts
Search in pages
yukarı

Meteor Çarpmasından İlk Ölüm 1888’de Osmanlı Topraklarında Gerçekleşmiş!

Meteorun insan öldürdüğüne dair ilk kanıt Osmanlı’dan geldi! Meteoritical Society araştırmacılarının bulduğu Ağustos 1888 tarihli II. Abdulhamit dönemine ait belgede, Sultana “yağmur gibi düşen”, bir adamı öldürüp bir başkasını da felç eden bir meteor rapor edilmiş. Türk hükümet arşivleri tarafından tutulan belgeler Irak’a düşen göktaşından söz ediyor.

Meteor, Süleymaniye köyüne düştü, bir adamı öldürdü ve başka birini felç etti. Bir meteorun insana çarparak öldürebilmesi ihtimali 250.000’de bir olarak tahmin edilse de bu rapor bir insanın meteor çarpmasıyla öldüğünün ilk kanıtı oldu. Olay, Türk devlet arşivlerinde tutulan üç el yazmasında kaydedilmiş. Stefan Zweig’ın Kendileriyle Savaşanlar: Hölderlin, Kleist, Nietzsche kitabındaki sözleri aklıma geldi haberi okuyunca; “Kendi zamanıyla bağlantı kuramamış, kendi kuşağı tarafından anlaşılmamış olarak, mesajlarını bir meteor gibi kısa, parlak ışıklarla geceye yaydılar.” Öylesine bu haber için yazılmışki paylaşmadan edemedim. Kendi zamanıyla bağlantı kuramamışların, meteordan yağmur gibi düşen diye söz edişi, anlaşılamayıp arşivlere sıradan bir olay gibi kaldırılışı, hakkında kısacık bir rapor yazılışı… Olsun yine de bugüne parlak bir ışık oldular. 1888’de olan bir olayı, Stefan Zweig’ın 1925’te kaleme aldığı bir kitapta bulabilmem, nereden bakarsanız bakın muhteşem, değil mi?

Kaynak: Dailymail

“Biz” olmak, “Ben” olabilmekten geçer. “Ben” olabilmek hakikati aramaktan, kendini keşfetmekten…Ben kendimi keşfettikçe güzelleştim. Ben kendimi keşfettikçe evreni keşfettim. Ben evreni keşfettikçe öfkemi dindirdim. Hakikatin ne kadar yakınımda durduğunu, önümdeki engeller nedeniyle göremedim. Korkularımın yerine merakımı koydum ve elime kalemi aldım üç sene önce… Bitmek tükenmek bilmeyen merakım yolumu aydınlatan ışık oldu, kitaplar en yakın arkadaşlarım, bugün hayatta olmayan binlerce deha dostum oldu… Hiçbirini kendime saklayamazdım. Bu kadar bencil olmak, insanın yaradılışına tersti. Hakikatin nerede durduğunu görüyorum artık, beni hiçbir güç ondan alıkoyamaz…İnanın! Cesur olun! Dönüşün! Değişime ayak uydurun! Gelecek biz’im, çünkü zaman biz’iz.

YORUM YAP